2021-12-15 - Explore Irena Roszczenko's board "Ciekawe" on Pinterest. See more ideas about lekcje matematyki, poradniki, gry matematyczne. witajcie! dzisiaj proponujĘ kilka ĆwiczeŃ utrwalajĄcych liczby w zakresie 20. na zakoŃczenie zajĘĆ matematyczne puzzle i dawka gimnastyki 1. kliknij tu: porzĄdkowanie liczb do 10 2. kliknij tu: porzĄdkowanie liczb do 20 3. kliknij tu: porÓwnywanie liczb w zakresie 20 4. kliknij tu: wiĘksza, mniejsza (20) 5. kliknij tu: matematyczne Średnia cena zajęć z: Matematyka wynosi: 46 zł. Cena lekcji jest zależna od kilku czynników: doświadczenie nauczyciela z: matematyka. miejsce zajęć (online, w domu, miasto) czas trwania lekcj. 97% nauczycieli, oferuje pierwszą lekcję za darmo. Sprawdź stawki nauczyielli niedaleko Ciebie. Proponuję przyjrzeć się kilku metodom aktywizującym, które wykorzystuję na lekcjach matematyki od początku swojej pracy w szkole. Najpierw chciałabym przedstawić,naczym one polegają,anastępnie zaproponować przykładowe scenariusze lekcji matematyki, które można realizować aktywnymi metodami pracy. Pragnę zaznaczyć, żemożna je 40 POMYSŁÓW NA ZABAWY Z KARTAMI OBRAZKOWYMI. Karty obrazkowe (flashcards ) to najbardziej popularne i najłatwiej dostępne pomoce wizualne, które mogą być wykorzystane na lekcji języka obcego. Większość dostępnych dziś na rynku podręczników zawiera zestaw kart obrazkowych, ilustrujący wprowadzany zakres słownictwa. Matematyka nie była i chyba nie jest lubianym przedmiotem w szkole. Warto, abyśmy uświadomili sobie, że głównym celem nauczania matematyki jest nie tylko przekazanie pewnych treści merytorycznych wymienionych w programie nauczania, lecz również formułowanie pożądanej postawy intelektualnej ucznia, w szczególności pobudzanie aktywności umysłowej, chęci samodzielnego pokonywania . Moi Drodzy, jesteście już po egzaminie gimnazjalnym ale jak Wam poszedł? Wszystkich zainteresowanych zapraszam tutaj do pierwszych refleksji. Mój pomysł na Wasze ostatnie lekcje matematyki w gimnazjum brzmi - Zostańcie ich autorami! Zbieram Wasze propozycje na tematykę lekcji matematyki wraz z krótkim opisem. Mogą one być nietypowe, związane z treściami przerabianymi na lekcjach lub wykraczającymi poza nie. Mogą dotyczyć treści, które chcecie żebyśmy jeszcze raz powtórzyli, bo nadal uważacie je za trudne, częściowo niejasne. Tablicę na Wasze pomysły znajdziecie tutaj. Wpisujcie i czekajcie, mogą się one pojawiać z opóźnieniem. Pamiętajcie żeby podpisać swój pomysł imieniem. Zebrane pomysły omówimy na zajęciach i zastanowimy się, które i jak zrealizować. Czekam (do na Wasze twórcze i dowcipne podejście do matematyki! - p. Ewa W Szkole Wyższej Pawła Włodkowica rusza cykl spotkań pokazujących, że edukacja matematyczna i przyrodnicza wymaga mocnego wsparcia. Pomysły na to jak uczyć ciekawie tych przedmiotów można będzie poznać podczas piątkowego seminarium (15 listopada) pt. „Edukacja matematyczna i przyrodnicza w szkole – szanse i zagrożenia”. Seminarium odbędzie się 15 listopada o godz. w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku, al. Kilińskiego 12, budynek A, sala 8. Plan spotkania: – przywitanie uczestników i przedstawienie prelegentów – mgr Mariusz Portalski – „Edukacja w kontekście przemian cywilizacyjnych” – prof. dr hab. Władysław Błasiak – „Jak zainteresować uczniów fizyką?” – prof. dr hab. Maciej Klakla – „Szkodliwe tabu i niewłaściwie postawione pytania wśród przyczyn niepowodzeń edukacji matematycznej” – dr Małgorzata Kamińska – „Bolączki edukacji matematycznej i przyrodniczej w kl. I-III” – dyskusja i podsumowanie seminarium Uczestnicy spotkania proszeni są o potwierdzenie przybycia pod nr tel. 24 366 41 30 lub mailowo: sekcja_pedagogiczna_tnp1@ Organizatorem seminarium są: Szkoła Wyższa im. Pawła Włodkowica w Płocku Kolegium Studiów Pedagogicznych i Wychowania Fizycznego, Polskie Towarzystwo Pedagogiczne Oddział Terenowy w Płocku, Towarzystwo Naukowe Płockie Sekcja Pedagogiczna. Piątkowe spotkanie rozpoczyna cykl seminariów pedagogicznych, których celem jest refleksja nad współczesną edukacją szkolną w wymiarze lokalnym i ogólnopolskim. – Temat pierwszego seminarium nie jest przypadkowy. Wydaje się, że edukacja matematyczna i przyrodnicza w szkole wymaga szczególnego namysłu i podjęcia pilnych działań naprawczych w świetle doświadczeń praktycznych i wyników badań edukacyjnych – mówi Kamila Bielińska z Biura Promocji i Marketingu Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Podczas dyskusji omawiane będą kwestie dotyczące diagnozy stanu obecnego i jego przyczyn, problemu kadr nauczycielskich w zakresie kształcenia matematycznego i przyrodniczego na poziomie edukacji wczesnoszkolnej, w klasach IV-VIII szkoły podstawowej i w szkole ponadpodstawowej. Seminarium będzie także próbą zainspirowania nauczycieli przedmiotów ścisłych do samodoskonalenia i propozycją wsparcia instytucjonalnego w celu poprawy poziomu nauczania matematyki i przedmiotów przyrodniczych. rad Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów do artykułu: Włodkowic ma ciekawe pomysły na lekcje matematyki i przyrody. Jeżeli uważasz, że komentarz powinien zostać usunięty, zgłoś go za pomocą linku "zgłoś". Edukacja i nauka Pomysły na ciekawe lekcje historii Historia, przedmiot szkolny, który głównie polega na zapamiętaniu dat i wydarzeń. Wielu uczniów nudzi słuchanie o przeszłości, królach, wojnach czy innych ludziach z odległych nam czasów. Niestety zgodnie ze słowami Georga Santayana “Kto nie pamięta historii skazany jest na jej ponowne przeżycie”. Nauczanie historii w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych jest często wyzwaniem dla nauczycieli. Zastanawiają się oni nad tym jak urozmaicić przekazywane przez nich informację i co zrobić aby lekcje historii stały się ciekawsze i przystępniejsze. Uczniowie rzadko chcą słuchać, nudzą się na lekcjach historii, nie pasjonują się tym. Dlatego też nauczyciele coraz częściej szukają nowych metod i form przekazu, a także mobilizują uczniów do aktywności podczas zajęć. przygotowywanie makiet lub plakatów wspólnie w czasie lekcji, podział na grupy i późniejsze zaprezentowanie swojej pracy- może to dotyczyć budowli z różnych epok, kultury, frontów wojennych- taka lekcja sprawi, że wszyscy uczniowie będą zaangażowani, pogłębią swoją wiedzę i więcej zapamiętają; korzystanie z publikacji popularnonaukowych (np. Horrendalna Historia Polski, kanał Historia bez Cenzury) – humorystyczne przekazywanie wiedzy prosto, bez zbyt wyszukanych słów, innymi słowy na luźno ze śmiechem. tworzenie filmików do danego tematu, uczniowie zaangażują się w ten format nauki poprzez bycie reżyserami i aktorami- zaangażowanie i aktywizacja uczniów organizowanie żywych lekcji historii: np. spotkanie z osobami, które żyły w czasie II Wojny Światowej, prelekcje z pasjonatami historii, wyjazdy do muzeów i innych miejsc związanych z historią. Korzystanie z nowoczesnych technologii (np. wykorzystanie Internetu) Tworzenie gier historycznych- uczniowie samodzielnie mogą stworzyć taką grę, a może to zrobić nauczyciel, może być to planszowa gra, a może to być również gra terenowa- wszystko zależy od nauczyciela Nawiązania do współczesności np. wykorzystanie „patriotycznego” rapu w celu przekazania wiadomości Odgrywanie ról- uczniowie przygotowują się do wywiadu: jeden uczeń jako dziennikarz, a drugi jest określoną postacią historyczną, postać historyczną może odgrywać również nauczyciel, a uczniowie są dziennikarzami- stworzenie konferencji prasowej (pytanie wcześniej przygotowane przez nauczyciela, lub uczniów jedna i druga strona zapoznają się z pytaniami) Sporządzenie przez ucznia notatki w formie pamiętnika, artykułu prasowego, dziennika. Wykorzystanie programów naukowych puszczanych w telewizji, czy też seriali historycznych- np. Tajna historia XX wieku (Bogusław Wołoszański) czy fragmenty serialu „Czas honoru” lub innych. To tylko niektóre pomysły na ciekawe lekcje historii, wszystko tak naprawdę zależy od nauczyciela, który musi umieć się odnaleźć w klasie. Coraz częściej nauczyciele sięgają po dostępne w internecie filmiki, W dalszym ciągu jednak są to suche nudne fakty, o których uczniowie mogą przeczytać w podręczniki, a nie humorystyczne, lekkie filmiki promujące i pokazujące historię z tej ciekawszej strony. Rozpoczynając ze swoim dzieckiem przygodę z matematyką, przede wszystkim należy pamiętać, że na wszystko jest czas i każde dziecko rozwija się inaczej. Nie przyspieszajmy niczego na siłę. Postarajmy się, żeby nauka matematyki w sposób naturalny wkradła się do codziennych czynności i zabaw, wówczas dziecko we własnym tempie przyswoi sobie niezbędną wiedzę. Zabawa w matematykę Zadbajmy o to, żeby szczególnie pierwsze kroki w tę dziedzinę były częścią odkrywania świata, doświadczaniem, eksperymentowaniem, a nie żmudną procedurą polegającą na wyuczeniu się na pamięć cyfr. Starajmy się włączyć w to jak najwięcej zmysłów. Dziecko najlepiej poznaje świat, gdy ma możliwość go dotknąć, poczuć. Kiedy chcemy wytłumaczyć mu, że liczba 10 jest większa od 1, pokazanie symboli na kartce niewiele mu powie. Jeśli natomiast do pierwszego pojemnika wrzucimy jeden, a do drugiego dziesięć koralików, a w dodatku pozwolimy dziecku zanurzyć w nich ręce, będzie mogło ono za pomocą konkretu, a nie abstrakcji zrozumieć różnicę. Uwaga! Reklama do czytania Cud rodzicielstwa Piękna i mądra książka o istocie życia – rodzicielstwie. Zanim nasze dziecko wejdzie w tajemniczy świat całek i macierzy, powinno poznać podstawy – najlepiej i najłatwiej zrobić to w formie zabawy. Sposobów jest mnóstwo i nie potrzeba do tego jakiś szczególnie wyszukanych gadżetów. Do rozpoznawania cyfr warto wykonać solidne karty, które mogą się przydać do wielu zajęć wspierających naukę. Poniżej kilka inspiracji, jak w formie zabawy przekazać dziecku wiedzę matematyczną. Wszystkie są proste i niekosztowne. 1. Wyklejanki/Prace plastyczne Możemy przygotować pomoce edukacyjne wcześniej albo wykonywać je razem z dzieckiem. Na wydrukowany bądź namalowany przez dziecko szablon przyklejamy dodatki w takiej liczbie, jaką wskazuje wylosowana cyfra. Może to być doklejanie oczu potworom, kropek biedronce, gałek lodów w rożku, piór ptakowi czy pestek arbuzowi. Kurs online – Jak zachęcić dziecko do nauki, czyli co zrobić, by dzieci lubiły się uczyć Nie ma jednego powodu, dla którego dziecko nie chce się uczyć, i dlatego nie ma jednej prostej recepty na zmotywowanie go do nauki. Zamiast pytać: „Jak zachęcić dziecko do nauki?” zapytajmy: jak rozbudzić w dziecku ciekawość świata?jak pomóc mu lepiej poznać siebie, swoje pasje i ograniczenia?jak rozwijać umiejętność właściwego doświadczania sukcesów i przeżywania porażek?jak wspierać ciekawość oraz rozwijać zainteresowania i mocne strony? O tym właśnie jest ten kurs!Zapnijcie pasy! Czeka Was prawdziwa szybka rodzinna edukacyjna rewolucja! 2. Liczenie ze smakiem Kto powiedział, że do nauki liczenia nie można włączyć zmysłu smaku? Na podwieczorek przygotujmy kilka miseczek z różnymi smakołykami: rodzynkami, pestkami dyni, kawałkami owoców. Dziecko wybiera kartę i kładzie sobie (do jogurtu, na talerzyk albo prosto do buzi) tyle wybranego smakołyku, ile wynosi wartość wylosowanej cyfry. Jest to motywacja do szybkiego zrozumienia, która cyfra oznacza mniej, a która więcej. 3. Wyszukaj i policz Do tej zabawy dobrze jest mieć przygotowany stały zestaw pomocy edukacyjnych. Mogą to być guziki czy koraliki w określonych kolorach albo wydrukowane szablony. Rozkładamy je na stoliku i prosimy o odnalezienie i policzenie np. czerwonych koralików, zielonych guzików, pszczółek czy biedronek. Na koniec dziecko ma odnaleźć kartę z cyfrą odpowiadającą ilości. 4. Nawlekanie koralików Dziecko losuje kartę, a następnie nawleka na sznurek czy rzemyk odpowiednią liczbę koralików. 5. Sortowanie Przygotowujemy 10 miseczek, kubeczków czy rolek po papierze toaletowym; numerujemy je kolejno. W osobnym pojemniku trzymamy przedmioty, które będą segregowane. Mogą to być guziki, kasztany, patyczki czy jakiekolwiek inne skarby. Dziecko wrzuca do środka liczbę przedmiotów odpowiadającą cyfrze podanej na pojemniku. 6. Lokomotywa Drukujemy wagony z określonymi cyframi i wsadzamy pasażerów lub wybrany przez dziecko towar w takiej ilości, jaka jest wskazana na wagonie. 7. Zabawa klockami Przyklejamy cyfry do klocków albo po prostu budujemy wieżę z takiej ich liczby, jaka jest wskazana na wybranej karcie. 8. Koło i klamerki Wycinamy z papieru koło i dzielimy je na 10 równych części. W każdej rysujemy kolejno określoną liczbę kropek: 1, 2, 3… Na brzegach klamerek do bielizny wypisujemy cyfry 1–10. Zadaniem dziecka jest dopasować cyfrę do liczby kropek w danym przedziale i przypiąć odpowiedni spinacz. 9. Pudło na żetony Wycinamy żetony z kolorowego, grubego papieru, w pudle robimy szpary. Każda z nich ma przyporządkowany kolor i cyfrę. Przykładowo pierwsza szpara będzie oklejona dookoła kolorem niebieskim, obok będzie cyfra 1; wykonujemy więc jeden żeton w kolorze niebieskim. Druga, oklejona kolorem zielonym, obok będzie miała cyfrę 2, więc musimy wykonać dwa zielone żetony. Dla ułatwienia możemy zrobić różne rozmiary szpar dla określonych kolorów – ale muszą im odpowiadać odpowiednio różne rozmiary żetonów. 10. Przeciąganie sznurka Na grubej kartce (gramatura minimum 250 g/m2) drukujemy bądź rysujemy cyfry. Następnie ich wnętrze dziurawimy śrubokrętem albo ołówkiem. Zadaniem dziecka jest przewlekanie sznurka przez dziurki wzdłuż ścieżki danej cyfry. Zamiast kartki można użyć tektury albo styropianowych tacek po produktach spożywczych. 11. Rysowanie paluszkiem Do pudełka (np. po butach) wsypujemy piasek. Losujemy kartę i prosimy dziecko, żeby narysowało paluszkiem w piasku kształt wylosowanej cyfry. 12. Losowanie Przed tą zabawą można wybrać się na spacer w poszukiwaniu skarbów. Kamyki, patyczki, szyszki będą doskonale się nadawały. Skarby wsypujemy do worka i prosimy o wylosowanie 5 szyszek. Dziecko musi zaangażować w tę zabawę zmysł dotyku. Na końcu prosimy o wskazanie karty z cyfrą 5. 13. Przyczepianie kamerek Do kartki z wydrukowaną cyfrą dziecko przypina tyle klamerek do bielizny, ile wskazuje cyfra. Grzbiety klamerek możemy pokolorować na taki kolor jak cyfra na kartce. To ułatwi sortowanie. 14. Nauka z muzyką W naukę liczenia przez zabawę włączmy również zmysł słuchu. Ile razy uderzyłam łyżką w garnek? Ile razy klasnęłam? Ile razy klepnęłam cię w kolano czy plecy? 15. Szczypce w ruch Do tej zabawy potrzebne nam są pojemniki w postaci wytłoczek po jajkach albo foremek na muffiny, szczypce do grilla czy cukru w kostkach i dowolne drobne elementy. Na dnie pojemnika kładziemy karteczki z cyframi, a zadaniem dziecka jest włożyć do niego tyle przedmiotów, ile wskazuje cyfra. W tej zabawie świetnie sprawdzają się guziki, kamyki czy małe pompony pasmanteryjne. Uwaga! Reklama do czytania Jak zrozumieć małe dziecko Podręcznik świadomego rodzicielstwa Konflikty w rodzinie Koniec z awanturami, czas na rozwiązania Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli 16. Nakarm mnie Przygotowujemy arkusze z ulubionymi zwierzętami dziecka. Na brzuszku powinny mieć przyklejoną bądź wydrukowaną cyfrę. Na osobnych karteczkach drukujemy małe przysmaki zwierząt. Dziecko losuje kartę, jeśli jest to żabka z cyfrą 5, jego zadaniem jest położyć na arkuszu 5 karteczek z muchami, jeśli pszczółka z cyfrą 3 – 3 karteczki z kwiatkami. 17. Paluszek i główka Na kartce w pionie wpisujemy kolejno cyfry, obok każdej rysujemy głowę gąsienicy. Zadaniem dziecka jest domalowanie paluszkiem zamoczonym w farbie takiej liczby brzuszków, jaką wskazuje cyfra. Pierwsza gąsienica będzie bardzo krótka, ostatnia bardzo długa. To ćwiczenie wykonane do końca świetnie ukaże dziecku różnice pomiędzy poszczególnymi cyframi, podziała na wyobraźnię. 18. Wycinanki Jeśli macie dziurkacz szczypcowy, niech dziecko wytnie tyle dziurek w kartce, ile wskazuje cyfra. 19. Wyklejanki – malowanki Niech dziecko wylepi cyfrę plasteliną, wydzierankami z kolorowego papieru, małymi pomponami albo pomaluje farbką, cokolwiek, byleby spełniało swoje artystyczne zapędy, mieszcząc się w granicach kształtu cyfry. 20. Zabawa sznurkiem Możemy poprosić dziecko, żeby ułożyło kształt cyfry na wydrukowanym szablonie albo obok niego. Ważne, żeby sznurek był bardzo plastyczny. 21. Piszemy – znajdujemy Wyciągamy kartę, a dziecko ma znaleźć np. biedronkę z taką samą liczbą kropek. 22. Wykorzystanie istniejących zabawek Mastermind, drewniane klocki, spadające małpki czy mnóstwo innych zabawek i gier można zamienić w pole do nauki matematyki. W krainie małpek zapanował chaos – w niebieskim obozie znów jedna uciekła, musimy je przeliczyć. W miasteczku wieży wybudowanych z klocków pojawia się złodziej i po tym jak mały konstruktor się odwróci, znika jakaś „cegła”. Trzeba pilnie wezwać budowniczego i dołożyć element do zniszczonej wieży. Ciężarówka właśnie przywiozła 4 cegły, trzeba ją rozładować. W żłobku trzy pluszaki chcą skakać po łóżku, dwa są głodne, a cztery zrobiły siusiu i trzeba im zmienić pieluszkę – ręce pełne roboty. Jeśli widzimy, że nauka liczenia nawet w takiej postaci nudzi albo irytuje dziecko, odpuśćmy na kilka dni. Wyciągając pomoce, oznajmijmy, że mamy ochotę na tę zabawę i spytajmy, czy dziecko chce dołączyć. Jeśli widzimy stanowczy sprzeciw, nie nalegajmy, odłóżmy to na jakiś czas albo spróbujmy nauki w innej formie. Najważniejsze to do niczego nie zmuszać i nie wywierać na dziecku presji. Oprócz wykorzystywania wyżej zaproponowanych zabaw, starajmy się, żeby liczenie było wpisane w codzienny rytm dnia. Przykład? „Nakryj, proszę, do stołu. Dziś obiad wspólnie zje pięć osób. Rozłóż więc pięć widelców”, „Popatrz, zerwałam trzy kwiatki żółte i dwa białe. A Ty?”, „Spójrz, narysowałam patykiem na ziemi cyfrę 2. Przyniesiesz mi dwa kamienie i położysz obok?”. Foto: Cel zajęć: Rozwijanie kreatywności. Ćwiczenie myślenia kombinatorycznego (jednego z typów myślenia kreatywnego polegającego na tworzeniu czegoś nowego z już istniejących/znanych elementów). Kształtowanie umiejętności tworzenia tekstu o charakterze matematycznym. Doskonalenie umiejętności rozwiązywania zadań tekstowych. Metody i formy organizacyjne: burza mózgów karuzela pomysłów praca w grupie plakat – galeria pomysłów Przebieg zajęć: 1. Podział klasy na grupy i tworzenie nazw grup Ćwiczenie 1. „MatNazywanie” Załącznik: Dla każdej grupy tabliczka (kartka A4 złożona na pół z miejscem na wpisanie nazwy) (Załącznik 1.) Przebieg ćwiczenia: Metodą burzy mózgów członkowie grupy wymyślają nazwę swojej grupy. Nazwa ma składać się z pojęcia matematycznego lub zwrotu związanego z matematyką oraz określenia wskazującego na wspólną (pozytywną!) cechę uczestników tej grupy. Np.: Wesołe cyferki, Nieobliczalne działania, Fascynujące ułamki, Potężne potęgi. Wymyśloną nazwę grupy zapisują na swoich tabliczkach. 2. Ćwiczenie 2. „Zadaniowa wycinanka wyrazowa” Załącznik: Dla każdej grupy: wycinek z gazety (np. dotyczący roku matematyki, tak by „przemycić” informację). Ewentualnie dodatkowo ten sam tekst powiększony i pocięty na wyrazy (wówczas uczniowie robią wyklejankę). karta zadania i jego rozwiązania. Polecenie: Ułóżcie tekst zadania matematycznego. W tekście zadania mają pojawić się wyrazy z artykułu oraz co najwyżej 5 dodatkowych wyrazów. (Uwaga! Jeśli wyraz w tekście pojawia się tylko raz, to w treści zadania może być użyty co najwyżej raz.) Rozwiązaniem zadania ma być liczba naturalna. Treść zadania i jego rozwiązanie zapiszcie na kartce A4. Przebieg ćwiczenia: Ułożenie zadania. Zapisanie zadania i jego rozwiązania na kartce A4. (5 minut) Przekazanie karty zadań sąsiedniej grupie (grupa pierwsza drugiej, druga trzeciej, itd.) Rozwiązanie zadania przez sąsiednie grupy i sprawdzenie zgodności zadania z poleceniem i poprawności rozwiązania. Przydzielenie punktów wg schematu: – 1 p. zgodność z poleceniem – wyrazy z tekstu i tylko co najwyżej 5 dodatkowych – 1 p. zgodność z poleceniem – rozwiązaniem jest liczba naturalna – 1 p. poprawność rozwiązania zadania „Powrót zadań do grupy”. Zapisanie na tabliczkach otrzymanej liczby punktów. Jeśli zadanie było źle rozwiązanie, jego rozwiązanie lub modyfikacja i rozwiązanie staje się zadaniem domowym uczniów. Zapisane na kartkach zadania (te które były poprawne) są czytane na forum klasy i przyklejane na dużą kartkę papieru – powstaje plakat. 3. Ćwiczenie 3. „Zadaniowa czkawka pierwszoliterowa” Załącznik: Litery (spółgłoski) do wylosowania (zapisane np. na patykach, nakrętkach, karteczkach). Dla każdej grupy karta zadania. Polecenie: Ułóżcie zadanie matematyczne, którego tekst będzie miał maksymalnie 30 wyrazów i jak najwięcej wyrazów będzie się rozpoczynać od wylosowanej litery (jednakowej dla wszystkich grup). Rozwiązanie zaproponowanego zadania ma rozpoczynać się od zapisania wyrażenia 2 x 7 + 15. Treść zadania zapiszcie na kartce A4. Przebieg ćwiczenia: Wylosowanie litery. Ułożenie zadania. Zapisanie zadania na kartce A4. (5 minut) Przekazanie zadań sąsiedniej grupie (grupa pierwsza drugiej, druga trzeciej, itd.) Rozwiązanie zadania przez sąsiednie grupy i sprawdzenie zgodności zadania z poleceniem. Przydzielenie punktów wg schematu: – 1 p. zgodność z poleceniem – maksymalnie 30 wyrazów – 1 p. zgodność z poleceniem – warunki zadania zgodne z wyrażeniem – n x 1 p. – za n wyrazów na zadaną literę „Powrót zadań do grupy”. Zapisanie na tabliczkach otrzymanej liczby punktów. Jeśli zadanie było źle rozwiązanie, jego rozwiązanie lub modyfikacja i rozwiązanie staje się zadaniem domowym uczniów tej grupy. Zapisane na kartkach zadania (te które były poprawne) są czytane na forum klasy i przyklejane na dużą kartkę papieru – powstaje plakat. 4. Ćwiczenie 4. „Zadaniowe puzzle przypadkowe” Załącznik: Dla każdej grupy karta zadania z narysowanymi siedmioma puzzlami. Na kartce jest zapisana nazwa grypy. karta rozwiązań – czysta kartka na rozwiązania zadań innych grup. Podzielona na tyle ile jest grup. Polecenie: Wylosujcie trzy obrazki i oraz cztery cyfry. Na puzzlach narysujcie obrazki oraz zapiszcie wylosowane cyfry. Ułóżcie zadanie, którego treść będzie związana z tym co na obrazkach i będzie zawierała wylosowane cyfry (tylko te cyfry!). Treść zadania zapiszcie na karcie zadania, a rozwiązanie na swojej karcie rozwiązań. Przebieg ćwiczenia: Wylosowanie elementów – „puzzli” do zadań. Zapisanie ich na puzzlach narysowanych na karcie zadania. Ułożenie zadania przez każdą grupę i zapisanie go na karcie zadania. Przekazanie kart zadań sąsiedniej grupie (grupa pierwsza drugiej, druga trzeciej, itd.) Rozwiązanie otrzymanego zadania i zapisanie rozwiązania na karcie rozwiązań. Czas 3 minuty. Przekazanie zadań sąsiedniej grupie itd. aż każda z grup rozwiąże wszystkie zadania innych grup. Prezentacja zadań i sprawdzenie rozwiązań. Kolejno każda z grup czyta swoje zadanie, a pozostałe podają swoje rozwiązania. Za poprawne rozwiązanie grupa otrzymuje 1 punkt. 5. Podsumowanie Zliczenie punktów. Przydzielenie tytułów: – Kreatywnych matematycznie – Orłów zadaniotwórczych – Kreatorów matematycznych potyczek najnowsze posty z kategorii: oMatmo newsletter to maile z dużą dawką kreatywnej matematyki !

ciekawe pomysły na lekcje matematyki